مقاله خداي تأثرپذير و خداي تغيّرناپذير: سازگاري يا ناسازگاري؟

    —         —    

ارتباط با ما     —     لیست پایان‌نامه‌ها

... دانلود ...

بخشی از متن مقاله خداي تأثرپذير و خداي تغيّرناپذير: سازگاري يا ناسازگاري؟ :


تعداد صفحات :24

بنابر دیدگاه الهیات سنتی, خداوند دارای ویژگی‏هایی منحصر به‌فرد است که در مخلوقاتش وجود ندارد. در این سنت, خداوند موجودِ کامل حداکثری است. از جمل این کمالات, می‏توان به تغیّرناپذیری اشاره کرد که بر اساس آن کمالات خدا نه افزوده و نه کاسته می‏شود. از سوی دیگر خداوند, تأثرناپذیر نیز معرفی می‏شود؛ که بر اساس آن خداوند از رنج‏های انسان دچار اندوه نمی‏گردد, زیرا این امر با تغیّرناپذیری و کمالِ حداکثری خدا, که مستلزم برخورداری از سعادت لایتغیر است, منافات دارد. بنابراین تغیّرناپذیری خدا, خداباوران را از پذیرش تأثرپذیر بودن خداوند منع می‏کند. در این نوشتار سعی بر آن است با محوریت قرار دادن علم مطلق, این دعاوی اثبات شود که: اولاً علم مطلق خدا, می‏تواند شاهدی بر تأثرپذیری‏اش باشد و ثانیاً ماهیت علم مطلق مانع از « قبول تغیّرپذیری خدا به وابست تأثرپذیری خواهد بود», زیرا کمال حداکثری خدا مستلزم آن است که علم او, ذاتی و شامل تمام گزاره‏های صادق, از ازل تا ابد باشد. در نتیجه آگاهی و اندوهگینی او از رنج آدمی, مستلزم تغییر در خداوند نخواهد بود. به عبارت دیگر خدا به جهت علم مطلقش از ازل به رنج آدمی آگاهی دارد, پس قبول اندوه خدا از رنج‏ها و شرارت‏های آدمی نباید تغییری در او تعالی ایجاد نماید. قبول این دیدگاه نه تنها یکی از مسائل خداناباران را حل می‏کند, بلکه در تقویت و ترویج خداباوری نیز مؤثر است, زیرا خدایی که با مؤمنان در غم و شادی‏ها شریک است, شایستگی بیشتری برای پرستش دارد تا خدایی که ساکن و بی‌تفاوت نظاره‏گر رنج‏های آدمی‏ست.

لینک کمکی